Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të turpshëm” nga ushtria e tyre. Derisa më në fund, bota mësoi të vërtetën: Ata nuk humbën. Ata i mbijetuan të pamundurës.
Pas pesë ditësh pa gjumë, pa ushqim dhe pa municion, Quinlan kupton të vërtetën: Komanda e OKB-së nuk po dërgon ndihmë. Një kolonë ndihmëse suedeze dhe irlandeze është ndaluar 30 kilometra larg. Ata janë lënë të vdesin. Një oficer i lartë në radio thotë qartë: “Nuk ka përforcime. Mbani pozicionin deri në fund.” the siege of jadotville me titra shqip
Kongo, Shtator 1961. Një kompani e vogël e trupave irlandeze paqeruajtëse, “A Company”, dërgohet në një qytet të vogël minierash: Xhadotvili. Misioni i tyre është të mbrojnë civilët. Ajo çfarë nuk iu tha, ishte se ata ishin një karrem. Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të
Dhe Komandanti Pat Quinlan më në fund mori medaljen e tij. Përfundimi: Një histori jo për fitore, por për dinjitet në humbje. Pas pesë ditësh pa gjumë, pa ushqim dhe
(“duke mbyllur butonat e uniformës”) “Atëherë le t’ia tregojmë botës se si luftojnë irlandezët.”
(“i mbërthyer pas një guri”) “Komandant, po na mbarojnë fishekët! Dhe uji!”
(“i qetë si akulli”) “Atëherë luftojmë me thika. Dhe kur të na mbarojnë thikat, luftojmë me duar të zhveshura.”