बेला ही तरुण हत्तीण. तिचा प्रियकर, आर्वी, कुंभारवाडीच्या हत्तीमागावर गेला आणि परत आला नाही. दररोज संध्याकाळी ती नदीकाठी उभी राही. तिची सोंड हवेत उंचावून ती त्याचा गंध शोधे.

कोकिळेने लाजून मान खाली घातली. सकाळी दोघांनी मिळून एक नवीन राग रचला – त्याचे नाव 'प्रेमाची दुपार'. "ह्या गोष्टी फक्त प्राण्यांच्या नाहीत, तर प्रेमाच्या अमर बंधनाच्या आहेत – जिथे प्राणीही माणसांपेक्षा जास्त प्रेम करतात."

बुलबुला उठला तर कुजबुजला, "तुझी कूक हृदयाची भाषा आहे."

जंगलात प्रेमाला भाषा नसते, पण भावना असतात. या गोष्टींमध्ये प्राण्यांच्या हृदयातील धडधड, वियोग, मिलन आणि त्याग यांची गुंफण केली आहे. कोकिळेच्या कुजनापासून ते वाघिणीच्या नजरेतील ओलाव्यापर्यंत – प्रेमाचा हा अधांतरी प्रवास.

काळ्या हसला, "मी तुझा शिकारी आहे, प्रियकर नव्हे."

Review & Discussion

3/5 (5 votes)