Dhe menjëherë, të dyja ranë në gjumë – jo të vdekur, por të ngrira në kohë, të shtrira krah për krah në shtratin e mëndafshtë. Askush nuk mund t'i zgjonte. Mbreti shpalli në mbarë vendin: “Kushdo që zgjon të dyja Rozafat – jo vetëm trupin, por pajtimin mes tyre – do të marrë gjysmën e mbretërisë dhe dorën e vajzës sime (të dyja gjysmat e saj).”
Ato qëndruan njëra përballë tjetrës në dhomën e kështjellës. E gjithë shqiptarja e tyre e përbashkët ishte zhdukur. Tani ishin dy gra të huaja.
Dhe të dyja bashkë thanë: “Dhe tani jemi një.” Bukuroshja e Fjetur Dubluar ne Shqip
– e qetë, e dashur, qëndiste me ar. Rozafa e Zezë – e vrullshme, e drejtë deri në mizori, e cila mbante thikë në brez.
Në oborr, ajo përqafonte një shërbëtore, por ndjehej duke e shtyrë. Ajo lutej në kishë, por mendonte blasfemi. Ajo e donte të atin, por mallkonte ligjin e tij. Dhe menjëherë, të dyja ranë në gjumë –
Dhe në atë çarje mendore – pikërisht kur dy dëshirat u përplasën – trupi i Rozafës u nda në dysh. Jo në mish e gjak, por në dy figura të plota, të gjalla, të ndara.
Ai tregoi: “Ajo nuk ishte e çmendur. Ajo ishte e vërtetë. Sepse çdo shqiptar ka dy shpirtra – njëri këndon për bukurinë, tjetri këndon për hakmarrje. Dhe të dy janë të shenjtë.” E gjithë shqiptarja e tyre e përbashkët ishte zhdukur
Kalorës erdhën nga Thesprotia, nga Korça, nga Ulqini. Ata puthnin ballin e Rozafës së Bardhë – ajo nuk lëvizte. Ata puthnin dorën e Rozafës së Zezë – ajo rrinte si gur.